Een heel vriendelijk monster! (108)

De tien woorden in dit verhaal zijn: dagboek: pruik, dichtknopen, muziek, groen, opruimen, directeur, verrassing, beker, draak en ambulance

Al veel weken hadden de kinderen van verschillende klassen van de muziekschool geoefend. Kort voor het einde van de normale lessen werd er een poosje leuke liedjes gezongen. De directeur kwam dan even binnen om te luisteren hoe het allemaal klonk. Hij gaf vaak complimentjes. Soms mopperde hij, dat het beter kon en moest. Niet één van de kinderen wist, dat hij een plannetje bedacht had. Natuurlijk had hij er wel met de mensen, die de zanglessen gaven over gesproken. Ook de burgemeester wist ervan. Je wilt natuurlijk weten, waarom hij dat alles bedacht had.

De kleinzoon van de burgemeester had een tijdje geleden gevraagd, of ze niet eens iets leuks in het dorp konden doen.
En toen had hij gedacht aan een feest, dat ze vroeger, toen hij zelf klein was, in zijn dorp beleefd hadden!

Hij had de ouders van Bobby, zo heet de kleinzoon van de burgemeester gevraagd of zij mee wilden werken. Dat wilden ze graag! Bobby wist dat niet!
Er had een berichtje in het dorpskrantje gestaan, dat er een groot dier naar het dorp zou komen. Dag en tijd werden genoemd. Waar? In het mooie park, waar alles mooi groen was; de burgemeester zou zal een ze ontvangen.

Niemand hoeft bang te zijn voor het beest, want hij is heel vriendelijk! Hij zal ook trakteren! Iedereen vindt het maar raar. Maar willen toch gaan kijken.
Eindelijk is het zover! Er was aan de kinderen verteld, dat zij dan wat mogen zingen in het park. Graag gekleed in zo fleurig mogelijke kleding. Het is een prachtig gezicht. Al die kleuren en vele linten en strikjes!

Daar komt een grote wagen aan. En wat zit daarop? Een draak!! Met lange zwaaiende armen. Achter hem zitten de dorpsmuzikanten. Zij spelen heel mooie muziek. En wie zit naast dat zwaaiende gevaarte. Een heel mooie prinses. Ze heeft een grote pruik met een kroontje erop op haar hoofd. En een prachtige jurk met heel veel sluitingen. Een heel werk is dat dichtknopen geweest!

Als de wagen stopt, staat zij op en kijkt rond. ‘Ik ben zo blij dat ik mijn huisdier aan jullie kan laten zien. Het is zo’n lief beest. Hij heet Bonk en hij wordt heel blij van zingende kinderen!’

‘Mag ik nu even iets zeggen?’, vraagt de burgemeester. Hij wenst iedereen, dus ook de toeschouwers, een fijne dag toe!

De baas van muziekschool doet een stap naar voren en steekt zijn hand op. En dan gebeurt het! Er klinkt gezang! Vele liedjes na elkaar. Het klinkt prachtig uit die jonge keeltjes. Het orkest speelt ook vele melodietjes! Als de kinderen zingen, probeert Bonk ook zacht mee te brommen. Maar is gelukkig gauw weer stil.
Bonk gaat ineens staan. Wat een groot beest is het. Er wordt gegild!

Een vrouw valt op de grond. Zo geschrokken is zij. ‘Moet er een ambulance komen?’, vraagt de burgemeester. Een arts kijkt snel naar haar en roept:  ‘Niet nodig!’ De vrouw staat weer op. Iemand geeft haar een beker met wat drinken.

De prinses geeft Bonk een duwtje. Hij begint met zijn lange armen te strooien. Snoep, in alle soorten en maten!! Als hij klaar is, krijgt hij een aai over zijn grote kop! Ze vertrekken.

Als ze langs Bobby rijden, krijgt hij van de prinses en Bonk handkusjes. Hij kijkt verwonderd. Waarom hij? Jullie weten het hè?

De muzikanten laten goed van zich horen! Er wordt door velen meegezongen! Maar ook snoepgoed opgeraapt! ‘Vanavond gaan we met z’n allen de rommel die er vast wel ligt opruimen. Oké?’ Zo te horen komt dat echt wel goed!!